Мери била добра католичка. Омъжила се и имала десет деца. Но съпругът й внезапно починал, тя се омъжила отново след две седмици, за да да намери утеха в скръбта си. Родила от него още дванайсет деца. Когато станала на шейсет, мъжът й починал и след няколко месеца и тя го последвала в гроба.
На погребението свещеникът вдигнал поглед към небесата и казал:
- Слава тебе, господи, те най-накрая се събраха.
Най-големият син на Мери, който седял на първата пейка, се обърнал към него:
- Прощавайте, отче, но кого имахте предвид - баща ми или вторият ми баща?
- Краката й, момчето ми - отвърнал свещеникът.
Едно момиче решило да представи избранника си на своето семейство.
Седнали да хапнат и да пийнат.По едно време,тъста подканил зетя:
-Мези бе зетко,мези бе!
Зетя смутено отвърнал:
-Мезя бе татко,мезя бе!
Минали се неминали две минути,тъста пак:
-А бе,мези бе зетко,мези бе!
Зетя отново:
-А бе мезя бе татко,мезя бе!
Тъста кипнал и изкрещял:
-Кво мезиш бе,ти направо ядеш!